muhammed ali davulcu

Unutkanlık Arsızı kibirle boyanmıştı her bir yanımızbir opera ses tonundan, kırılan vazoydu ilhamımızen imkansızlara sebepti pişmanlığımızufak çocuğun koştuğu çayırlarda heyecanımızpeki yaşamamıza garekçe miydi aşkımızI dont think so sanırım cevabımızevet, neden her olanda bir sebep ararızolanları unutmanın bir ihanet olduğunu sanmanınelbet…

Terzi Oldum Uçan her kelebeğin yeni bir güne uyanabileceğini bilsemürperir miydimher şeyin küçüğü seninse kendin güzeldiher güne yeni bir umutla bağlanıp küçük çocuğusalıncakta salladım kimdi adını sanını sormadımen güzel anlardı gülümsenenlersebepsiz kahkahalardı bizi biz yapan meseleleryoksa sirke satan bir surataciddi…